هنگام انتخاب مواد کفپوش برای فضاهای مسکونی یا تجاری، دو گزینه اغلب در نظر گرفته می شوند: کفپوش لاستیکی و کفپوش وینیل.این مواد از نظر ترکیب به طور قابل توجهی متفاوت هستند.، عملکرد و تاثیرات زیست محیطی.
کفپوش های لاستیکی مدرن چیزی بیش از یک سطح زیر پا را نشان می دهند، بلکه یک رویکرد زیست محیطی مسئول برای ساخت و ساز را تجسم می کنند.کف های لاستیکی با کیفیت بالا از مواد بیولوژیکی و محتوای بازیافت شده استفاده می کنند، کاهش قابل توجهی از اثرات زیست محیطی آنها از تولید تا نصب.
محدودیت اصلی کفپوش لاستیکی در قابلیت تعمیر آن است. آسیب های قابل توجهی اغلب به جای تعمیرات نقطه ای نیاز به تعویض بخش های بزرگتر دارند.
کفپوش های وینیلی که عمدتاً از پلی وینیل کلوراید (PVC) تشکیل شده اند، به دلیل مقرون به صرفه بودن و راحتی نصب محبوبیت زیادی پیدا کرده اند.این ماده دارای چندین ملاحظه زیست محیطی و بهداشتی است که ارزیابی دقیق را توجیه می کند..
تولید کنندگان کفپوش لاستیکی معتبر اغلب برای تأیید ادعاهای زیست محیطی و عملکرد خود، گواهینامه های شخص ثالث را دنبال می کنند. گواهینامه های قابل توجه شامل:
تصمیم گیری بین کفپوش های لاستیکی و وینیلی در نهایت به نیازهای پروژه، محدودیت های بودجه و ارزش های شخصی بستگی دارد. ملاحظات اصلی شامل:
کفپوش لاستیکی دارای دوام برتر، مزایای زیست محیطی و ویژگی های ایمنی است، اگرچه با هزینه اولیه بالقوه بالاتر است.وینیل یک راه حل اقتصادی با مقاومت در برابر رطوبت و مزایای نصب فراهم می کند، اما دارای مبادلات زیست محیطی است و ممکن است نیاز به تعویض زودتر داشته باشد.